Yeni bir yıl kapıda; böyle durumlarda dünyanın dört bir tarafında insanlar en neşeli günlerini yaşarlar. Hediyeleşme zamanıdır da yıl başları; bu sebeple Batılı ülkelerin sokaklarında
Ağzı olan veya elinde kalem tutan herkes, gazete köşelerinde, televizyon ekranlarında AK Parti’yi savunan yazarları, yorumcuları taşa tutuyor… Yazının başında konuya açıklık getirmekte yarar görüyorum.
Osmanlı’nın dört kıtada at koşturduğu yüzyıllarda bile, sultanlar, halklarıyla buluştukları her yerde, kendisini karşılayan veya uğurlayanlardan hep aynı nakaratı işitirlerdi: “Mağrur olma padişahım, senden büyük
Düğümü çözecek formül ilk adımı atan kişiden -Devlet Bahçeli’den- geldi: Bir yıl önce -22 Ekim 2024’te- partisinin grup toplantısında konuşurken, birdenbire “Öcalan Meclis’e gelsin, örgütüne silahları bırakma
Galiba kısa süre içerisinde TBMM’den bir heyet İmralı’ya gidecek. Ancak ben yine de, şu ana kadarki duruma bakıp bir soru sormaktan kendimi alamıyorum. İngiliz hükümeti İRA
Sonuncuları casusluk ve bazı gazetecilere yönelik iddialar olmak üzere ceste ceste medyada haber ve yorum olarak yayımlandığı için olmalı, İstanbul’un CHP’li belediye başkanı Ekrem İmamoğlu ile ilgili
Parti genel başkanlığından cumhurbaşkanlığına doğru yol alırken, 40 yıl içerisinde iki askeri müdahaleye uğrayıp altı kez koltuğunu kaybeden ve bu arada siyaset bilgesi haline dönüşen Süleyman
Pazar kahvaltısı için sofraya oturmadan Servet Yesari Bey’in Hisarbuselik şarkısını dinlemeye ne dersiniz? Cep telefonunuz şarkıyı muhteşem bir sesten -mesela Münip Utandı’dan- dinlemenizi birkaç saniye içerisinde sağlayacaktır.
Eğitim hayatımda da, öğrenci faaliyetleri içerisinde yer aldığım dönemlerde de Doğulu arkadaşlarım hep oldu. ‘Kürt’ kökenlerini saklama ihtiyacı duyduklarını hiç hissetmedim. “Kürt olmak”, benden eksikli olmak veya
Demokrat Parti döneminde (1950-1960) partiler ve liderleri arasında yaşanan gerilimleri, her gelişmenin en sert biçimde yankılandığı bir sosyal ortamın bizim eve de yansımasından hatırlıyorum. Çocuktum,