Uzun yıllardır uluslararası gelişmeleri yakından izlerim, İsrail de gözlem alanımda bulunan ülkelerdendir; bu sebeple bir genelleme yapmaya hakkım olduğunu sanıyorum… O genelleme şu: Şu birkaç
Son yıllarda mesaimi yarıya yarıya Ankara ile İstanbul arasında bölünerek geçirdim. Son çeyrek yüzyılda etkisi azalsa da başkent Ankara ülkemizin siyasi merkezi. İstanbul ise, şimdilerde ‘medya’ diye
Son seçimde halkın neredeyse yüzde 90’ının üzerinde oy alabilmiş siyasi partiler, ‘Terörsüz Türkiye’ sürecini gözden geçirmek üzere Meclis’te oluşturulmuş ‘Milli Birlik, Dayanışma ve Demokrasi Komisyonu’ içerisinde yer almayı kabul
Suriye’nin Lazkiye ve Tartus illerini içine alan bölgesinde meydana gelen çatışmalar kimseyi şaşırtmış olmamalı. Kendi hesabıma bu tür gelişemleri bekliyordum. Süregiden çatışmalara ülkenin başka bölgelerinde
Suriye’de 13 yılını doldurmaya yüz tutmuş ve sanki hiç bitmeyecekmiş görüntüsü veren iç-savaş aniden duruverdi. İdlib’te gün saymakta olduğu anlaşılan Heyet Tahrir eş-Şam (HTŞ) örgütü
Suriye’nin Baas-Esad yönetiminden kurtuluş süreci başladığı ilk günden beri zihnime üşüşen hep aynı soruya cevap arayıp duruyorum. Şu soruya: Acaba dünyanın en zengin adamı diye
ABD’nin seçilmiş başkanı Donald Trump’ın Suriye’deki değişime dönük açıklamalarından sonra baş gösteren tartışmaları izlerken vardığım iki temel sonuç şu: Suriye’deki rejim değişikliği Türkiye’nin eseridir ve
ABD’nin Paramount kanalında ikinci sezonunu yaşayan ‘Lioness’ (dişi aslan) dizisinin geçen yıl gösterime girmiş ilk bölümü ‘Kobani’ tabelasıyla açılıyor. CIA’nin gizli operasyonlar biriminin bir ajanı
Şam’a tepeden bakmak isteyenler için ideal mekan kafelerle donatılmış Kasiyun Dağı tepeleridir. Suriyeliler ile turistlerin daha batıdaki Mezze semtinde yürürken dikkatli olmaları beklenir. Bazı yollar güvenlik çemberine alınmıştır da
HTŞ güçleri Şam’ı ele geçirdi” haberi ajanslardan haber sitelerine akmaya başladığında, zihnime takılan, “İsrail uslu duruyor mu?” sorusu oldu. İsrail’in, güncel durumu, eskiye ait bir