On gün kadar zorunlu bir yazı arası kullandım, yeniden masa başına oturduğumda günümüz Türkiyesi’nde fazlaca bir değişiklik olmadığını fark ettim.
Değişmeyen bir ana gündemi var ülkenin ve önümüzdeki kısa dönemde değişeceğe de benzemiyor.
Ana gündem değişmiyor ama ayrıntılar sürprizlerle dolu…
Seçimin tarihi yaklaşıyor ve sandığa yansıyacak oy ana gündemin en temel unsurunun bir kez daha tekrarlanmasına izin vermeyebilir… Çeyrek asırdır süren iktidar, halk kendi haline bırakılırsa, değişebilir…
Böyle bir ihtimalin varlığı tedirginlik kaynağı; bu ihtimali geçersiz kılmak ve yarının bugünden farklı olmadığı görüntüsünü devam ettirebilmek için elden gelen -hatta elden gelmeyen- ne varsa yapılıyor…
İktidar adına konuşanlar, yaşananların iktidarın değişmesini önlemek için yaşandığını saklama ihtiyacı bile duymuyorlar.
Akıl alır gibi değil ama gerçek…
Kıdemli politikacıların, talih kendilerine güldüğü dönemlerde ülkeyi yönetme görevini üstlendikleri günleri hatırlayıp, iktidarlarını tehdit eden gelişmeler yaşanmaya başladığında akıllarına benzer bir gerekçe kullanmak gelmediği için kendilerini suçladıklarını sanırım.
Daha eskiye gitmeye gerek yok: 1980 sonrasında sandıktan iktidar olarak çıkan Anavatan Partisi yerini CHP’nin bir versiyonu olan SHP ile Adalet Partisi’nin bir versiyonu olan DYP’nin oluşturduğu koalisyona terk etmek zorunda kalmıştı.
