ABD-İsrail cephesinin İran’a saldırıları ile Tahran’ın İsrail’e ve ABD’nin bölgedeki ulaşılabilen uzantılarına karşı-saldırılarına yoğunlaşmışken, bir yandan da İstanbul büyükşehir belediye başkanı Ekrem İmamoğlu ile ilçe belediye başkanlarının Silivri’de başlayan duruşmalarını izlemeye çalışıyorum.
İki olay arasında ilk bakışta benzerlik bulmak zor…
Biri savaş; çağın teknolojisiyle üretilmiş en gelişkin silah ve teçhizat devrede… Füzelerin türlü çeşitlisi havalarda uçuşuyor, insansız hava araçları kamikaze uçuşları yapıyor… İçlerinde kadınlar ve çocukların da bulunduğu insanlar ölüyor, ölmeyen yaralanıyor…
Her savaşta olduğu gibi…
Sebepsiz çıkmaz hiçbir savaş; bu savaşta da tarafların kanlı mücadeleden beklentileri var. Savaşa karar verenlerin ölenler ve yaralananları düşünmesi beklenmiyor; daha ilk günden, “Savaş bu, elbette ölenler, yaralananlar olacak”diyebilen devlet başkanları çıktı…
Eskiden devletler arasında uyuşmazlıklar çıktığında, savaşı bitirmek, hiç değilse zayiatları sınırlı tutmak için araya uluslararası kurumlar girer, aklı başında siyasiler kendiliklerinden görev üstlenir, sağduyulu yorumcular uluslararası hukuku hatırlatır, medya neredeyse bütün halinde savaş-karşıtı tavır alırdı.
