Vaktiyle aynı filmi izlemiştik, Cumhurbaşkanı Erdoğan filmi hatırlıyor mudur acaba?

10

Dünkü yazıyı bitirirken eklediğim bir cümle bana pahalıya patladı.

O cümle şu:

“Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın etrafında ‘başdanışman’ sıfatıyla bulunanlar arasında ABD’yi iyi bildiğini varsayabileceğimiz isimler var; ancak onların tavsiyeleri de beklenen sonucu getirmemiş görünüyor.”

Gelen itirazın özeti şu cümle: “Sen kim/leri kast ediyorsun?”

İzlediğimiz film: 13 Gün…

Kimleri kast ettiğimi belirtmem için önce eskice bir olayı aktarmam gerekiyor:

Yıl 2000 olmalı; film o yıl gösterime girmiş çünkü. Bizde gerçekleri sunan siyasi filmlere pek fazla ilgi duyulmadığından, her salonda kendisine yer bulamamış ‘13 Gün’ filmi için, Osmanbey’deki Gazi Sineması’na yolumuzu düşürmüşüz.

Bir meslektaş ve eşiyle birlikte.

Hadi adlarını da yazayım: Cengiz Çandar ve eşi Tuba Çandar’la…

Lobide seansı beklerken içeriden filmi izlemiş kalabalık bir grup çıkıyor. A o da ne, en baştaki Tayyip Erdoğan değil mi? Yanındaki kalabalık grup da siyasette hep yanında bulunmuş kadrosu: Gruptan Ömer Çelik’i.. Hüseyin Besli’yi.. Yalçın Akdoğan’ı hatırlıyorum.

Siz “15” deyin ben “20” diyeyim, işte öyle bir kalabalık grup, birlikte film izlemeye aynı sinemaya gelmişler…

Tayyip Bey bizleri görünce, “Önemli bir film, iyi ki gelmişiz” diyor…

Cumhurbaşkanı Erdoğan’dan ‘Tayyip Bey’ diye söz edişim sizleri şaşırtmasın; o sırada kendisi davalı ve henüz AK Parti de kurulmamış; hepimiz, herkes, kendisinden bahsederken ‘Tayyip Bey’ diyor o zamanlar…

‘13 Gün’, evet, özellikle siyasiler için önemli bir film. Türkiye’nin adının da geçtiği bir uluslararası ihtilâfı beyaz perdeye yansıtıyor; 1962 yılında ABD’de yaşanan ‘Küba füze krizi’ni…

Beyaz Saray’da genç başkan John F. Kennedy oturuyor. Üzerinde Amerikan üssü de bulunan Küba’ya Sovyetler’in orta menzilli balistik füzeler yerleştirme hazırlığında olduğu istihbar ediliyor. ABD’nin bunu engellemesi lâzım. Engellenecek, ama nasıl? Sonunda ‘nükleer savaş’ da çıkabilecek bir süreç bu. Ve tam 13 gün sürüyor.

Filmde o 13 günde Amerikan karar mekanizmasının nasıl çalıştığı sergileniyor.

Kennedy başkan; ‘Situation Room’da (Durum Odası) yapılan istişare toplantılarına kendisi başkanlık ediyor. Toplantıya adalet bakanı olan kardeşi Robert Kennedy, savunma bakanı Robert McNamara, Genelkurmay başkanı Maxwell Taylor, ulusal güvenlik danışmanı McGeorge Bundy, ABD’nin BM temsilcisi büyükelçi Adlai Stevenson ile istihbarat birimlerinden yetkililer ve tabii başkanlık danışmanları katılıyor.

Savaşa giden yolda barışçı çözüme kavuşabilmek için yapılan bütün manevraları perdeye yansıtıyor ‘13 Gün’ (Thirteen Days) filmi.

Dün yazımı yazarken itiraz aldığım o cümleyi hafızamda yer etmiş Gazi Sineması görüntüsü bana yazdırdı.

Üsame operasyonunu ‘Durum Odası’nda izliyorlar..

[Amerikan ajanları Pakistan’ın Abbottabad kentinde Üsame bin Laden’e operasyon yaparken, Beyaz Saray’da Obama-Biden-Clinton ve asker-sivil danışmanların olayı ekrandan izlediği fotoğraf karesini hatırlayın; ‘Durum Odası’ işte öyle bir yer.] 

Şimdiki kriz de bir filmi hakediyor

Ülkemiz şu günlerde ABD ile ciddi bir kriz yaşıyor.

“Bir kriz” diyorum, ama iç içe geçmiş birkaç katmandan oluşuyor kriz. Suriye, Irak başta olmak üzere uluslararası bazı sorunlara bakışlarda farklar oluştuğu gibi, 15 Temmuz hain darbe girişimine yaklaşım ve Türkiye’den bazı isimlerin ABD’de yargılanmaları da birer sorun. Cumhurbaşkanlığı korumaları da gıyaplarında yargılanıyorlar ABD’de. Silâhlarını ABD’den alıyormuşuz korumaların, “Artık size silâh yok” diye tavır da konulmuş…

Seçilen yeni başkan Donald Trump’a güvenmişiz, ama onun da başı dertte görünüyor.

BM genel kurulu için New York’a gitmeye hazırlanıyor Cumhurbaşkanı Erdoğan; “Acaba gitmese mi?” sorusu eşliğinde spekülasyonlar yapılıyor.

Emin olun, vaktiyle ABD ile Sovyetler Birliği arasında yaşanan ‘Küba füze krizi’ kadar ciddi bir olay yaşanıyor ABD ile Türkiye arasında.

Okuduğumuz kitaplar ve 13 Gün gibi filmlerden ABD’de krizlerin nasıl ele alınıp hangi manevralarla strateji belirlendiğini az buçuk biliyoruz. Moskova’dan gelen mesajları ‘Situation Room’da durum muhakemesi yapanlar yanlış okudukları için, sırf bu sebeple, savaşın eşiğine kadar gelinebildiğini de…

Ben işte böyle bir ortamda, Beştepe’de (Külliye’de), benzer bir kriz yönetim merkezi oluştuğunu, orada konunun bütün yönleriyle masaya yatırıldığını, danışmanlar arasında bulunan Amerika’yı iyi bilenlerin de bu arada dinlendiğini düşünüyorum.

Yanlış mı bu düşüncem?

Yoksa, yoksa…

Suriye ve Irak’a yönelik politikalar belirlenirken.. Trump’ın başkan adaylığı ve seçilmesi süreçlerinde.. Rıza Sarraf’ın merkezinde bulunduğu konu ile ilgili değerlendirmelerde.. ilk hamleden sonrasıyla ilgili beyin fırtınası yapılmıştır herhalde…

Acaba “Bakın, yine sizi eleştirmiş” diye farklı yaklaşımlar içeren yazıları Külliye’ye taşıyan danışmanlardan bir-ikisi, benim ve aynı çizgide görüşler açıklayan başkalarının yazılarımızda dile getirdiğimiz farklı görüşlere itibar edilmediği için sorunların bugün ‘kriz’ haline dönüştüğünü de, belki ‘Durum Odası’nda itiraf ediyordur…

Hayal bu ya, o cümleyi yazarken, ben biraz da bunları düşünüyordum.

İnsanız, hayal ettiğimiz müddetçe yaşadığımızı hissedebiliyoruz.

Gerçek acaba nasıl? Yoksa akıllarına yatmayanlara itiraz edenleri ‘medeni ölü’ ilân edenlerin görüşlerine mi kulak veriliyor hâlâ?

Yapmayın canım…

ΩΩΩΩ

10 YORUMLAR

  1. Sayın Koru AMERİKAN MENEKŞESİ filmini izledinizmi?
    İzledinizse ne anladınız paylaşırmısınız?
    Türkiye 1920 lerin ABD sinin yaşadıklarını 2017 de yaşayıp yaşamadığını yorumlarmısınız?

  2. Fehmi Bey politik filmler ve diziler meraklısı biri olarak şimdiye kadar bahsini geçirdğiniz kimini benim de izlediğim yapımlar konusunda zevkinizi takdirle karşılıyorum ve beğenilerimle ortak olduğunu görüyorum. Bir yazınızda ya da sitenin bir köşesinde politik yapımlar “best of”unuzu yazsanız ne güzel olur. Okuyucularınızdan merak edenler de izleyebilir. Ülkenin ağır gündemi arasında biraz da sanat iyi gitmez mi?

  3. ” Sanma şahım, herkesi sen dost mu sandın……”
    Osmanlı Devleti Birinci Cihan Harbi/inde müttefiki Almanya yenilirken, kendisi de yenilik sayıldığında veya yenildiğinde – tüm küçültme çabalarına rağmen – Dünyanın en BÜYÜK DEVLETLERİNİN başında geliyordu. MASONlukla yoğurulmuş, İTTİHAD-ı Terakki/nin sıradan yurttaşlar olan ÜÇ SİLAHŞOR/u iyi niyetli TÜRKÇÜ vatandaşlar olsa bile, görgüsüzlükleri, ihtirasları, tecrübesizlikleri ve bilgisizlikleri yüzünden – GAFLET – bilerek olmasa bile – Almanların oyununa gelerek – VATANI parçalama ve büyük Osmanlı Devletinin Tarihten SİLİNMESİNE sebeb olmuştur. Atalarımız, bir büyüğüne, bir küçüğüne danış, demişler. Büyüklük Allah/a mahsustur. Müşavirin dürüst, bilgili ve hayırhah olacaktır. Su uyur, düşman uyumaz, gavurdan dost, domuzdan post çıkmaz, demişler. Dost bildiklerimize karşı da ihtiyatı elden bırakmamak lazımdır. Türkiye güçlendikçe, hased edeni artıyor. Tedbir bizden, takdir Allah/tandır.
    Dini KABUL ETMEKTE zorlama yoktur. Fakat, birlik ve beraberliğin temini için ” BEN MÜSLÜMANLARDANIM” diyen her kişiye, bu MÜŞFİK İslamı AYET ve HADİSlerde açıklandığı haliyle, iyi ve DOĞRU öğretilmesi yanında, bu ınsanları EĞİTECEK KURULUŞLARA da çok ihtiyaç VARDIR. KAFİRLER İSTEMESE de. Bu HAK onların en tabii Hakkıdır. Gavurların her türlüsüne karşı durabilmenin de birinci ŞARTIDIR. Her daim – sözüm ona – affa sığınan süfli Müslüman olmamak için, dik durabilmek için.

  4. Epeyi zamandır Türkiyede ben bilirim ihdidarda, onun için, geride kalanlar birşey bilmezler.
    Ben bilirimler gemiyi batırdıklarının farkina vardıklarında çok geç olur.
    Diğer tarafdan bizdeki uyuyanlar uyanırmı uyanmazmi onu bilemem.
    Zarafin itirafcı olacağını seslendirmeye başladılar, hatta dün(Pazargünü) mahkümların listesinde onun Cumartesi günü tahliye olduğu haberi çıktı, fakat yalnışlikla yazılmış ihtimali var diyiyorlar.
    15 Temmuz iddasına hiç kimseyi inandıramadılar. Onlar bizim yetkililere değil kendi istihbaratlarına inaniyorla.

  5. Fehmi bey, derin tahlillerde bulunabilen ve konjonktüru iyi okuyan nadirlerdensiniz. Fakat sizin cumlelerinizde de bir açıklama getirme ya da masumiyetini inandırma kaygısı farkettim nedenini merak ediyorum? Lütfen bunu bir küstahlık olarak algilamayiniz sadece merakımı gidermek istiyorum.

  6. “stratejik oyun” devam ediyor.
    Turkiye 1945 ten bu yana bu kadar çok abd istikametinden çıkmadı.
    Kesin, abd icindeki öc taraftarları “odetme” dertlerini artırıp takiptedirlrr.
    Oysa Turkiye’ de “mutfakta bir’inin” olmasının doğal olgusu bunlar.
    Bu zamana kadar, nato’ ya mandalığımız ortaya çıktı.
    Turkiye “işyerine” sendika sokmuş işçi önderi şimdi.
    Patron köpürüyor: yasal,yasal olmayan her yolu deniyor fabrikasını eski köle işçilerle yürüttüğü gunlere dönmek için.
    Olmazsa “sarı sendika olsun,” diyecekler.

    • ABD istikametinden çıkıp da iflah olan da görülmedi yalnız. Herkes ayağını yorganına göre uzatmalı. Boyunuz ne posunuz ne ölçüsünü alırlar. Dikkat.

      • Manda ve himaye kabul edilemez. Nokta. ABD kendi derdine yansın. Bir sonraki yüzyılda ABD parçalanmış devletçikler olacak , bu devran böyle gitmez , hiç bir imparatorlukta gitmedi .

YORUM YAP

Please enter your comment!
Please enter your name here