Pazar günü finali oynanan ve İspanya’nın şampiyonluğuyla sona eren Dünya Kupası maçlarını izlerken, hemen hepsinde dünyadaki politik uygulamalardan örnekler gördüm. ‘‘Futbol yalnızca futbol değildir’’ diye bir söz var
ABD başkanı Donald Trump, bin kişilik resmi heyetiyle, Katar tarafından kendisine hediye edilmiş yeni uçağına binip NATO Zirvesi için ülkemize gelecek; bu arada Ankara’da bulunduğu sırada bineceği araçlar ile bir
Başlığına bakıp yazımı okumaya değer bulan sizler de, herhalde, hafta sonu olmasına rağmen, sabahın köründe televizyon karşısına geçip ‘bizim çocuklar’diye anılan milli futbol takımımızın Dünya Kupası’ndaki ikinci
Senegal milli takımının İngiltere’ye yenilip dünya kupasından elenmesine maçları televizyondan izleyen futbolseverlerin üzüldüğünü sanıyorum. Şahsen ben üzülüyorum. Maçları boyunca tribünlerde göz zevkini okşayan gösteriler yapan
Dünün dünya kupası ilk turunun son karşılaşması olan Arjantin-Polonya maçının bitmesine yakın tuhaf bir duruma tanıklık ettim. İki golle önde olan Arjantin bir üst tura
Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın, Mısır devlet başkanı Abdülfettah el-Sisi ile, Katar’da, dünya kupasının açılış töreni öncesinde, el sıkıştığı fotoğrafı görünce aklıma ilk ne geldi biliyor musunuz?
Pek çoğumuz şu sıralar dünya kupasına takılmış durumda. Şimdilerde günde üç maç var; yakında sayı ikiye, daha sonra da bire düşecek ve nihayet 32 ülkeden
İyi ki, Tayyip Erdoğan bana benzemiyor. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın, dünya kupası açılışını izlemek amacıyla gittiği Katar’da, kendisi gibi davetli Mısır devlet başkanı Abdülfettah el-Sisi ile
Sadece bir hafta önce, G-20 zirvesi için Bali’de bulunduğu sırada, G-20’nin aynı zamanda NATO üyesi olan ülkelerinin liderleri ABD başkanının davetiyle yan bir toplantıya çağrılırken
Takvime bağlı her şey günü geldiğinde gerçekleşiyor. Dünya kupası gibi. Neredeyse 12 yıl öncesinden ne zaman ve nerede yapılacağı kararlaştırıldığı halde, karşı çıkanlar yüzünden veya